Πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση: 10:30 το πρωί στη Κεντρική Πλατεία
Εργαζόμενοι, εργαζόμενες,
συνταξιούχοι, άνεργοι,
νέοι και νέες
Η φετινή πρωτομαγιά μας βρίσκει σε χειρότερη θέση από τα προηγούμενα χρόνια. Έχουμε να αντιμετωπίσουμε τα βάρβαρα μέτρα των Μνημονίων και της δανειακής σύμβασης που τα προωθούν και τα εφαρμόζουν από κοινού η κυβέρνηση, τα κόμματα του κεφάλαιου (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ) και οι ιμπεριαλιστές της ΕΕ και του ΔΝΤ. Μέτρα που μας πάνε δεκαετίες πίσω, που μας γυρίζουν στην Ελλάδα του ’40 και του ’50, στην Ελλάδα της φτώχειας, της ανεργίας, της μετανάστευσης…
Μείωσαν το εισόδημά μας, πετσόκοψαν μισθούς, επιδόματα, συντάξεις, κατάργησαν τον 13ο και τον 14ο μισθό, αύξησαν τα όρια για τη συνταξιοδότηση, κατάργησαν τις συλλογικές συμβάσεις, επιβάλλουν εργοστασιακές και ατομικές συμβάσεις, απελευθέρωσαν τις απολύσεις, καταργούν τη μονιμότητα, κατεδαφίζουν τις εργασιακές σχέσεις, γενίκευσαν τη μειωμένη απασχόληση, την ανασφάλιστη εργασία, τα part-time, τα «μπλοκάκια», την ενοικίαση εργαζομένων κλπ. Ακρίβεια και φορομπηξία εξανεμίζουν το εισόδημα μας και οδηγούν στην εξαθλίωση χιλιάδες λαϊκές οικογένειες. Πάνω από ένα εκατομμύριο εργαζόμενοι είναι χωρίς δουλειά-χωρίς ζωή. Υγεία, παιδεία, πρόνοια, ασφάλιση, κοινωνικές παροχές: όλα ξεθεμελιώνονται, όλα κατεδαφίζονται. Λαός και χώρα εκποιούνται στα ξένα και ντόπια συμφέροντα.
Όχι μόνο στη χώρα μας αλλά σ’ ανατολή και δύση, τόσο στις χώρες της περιφέρειας όσο και στις αναπτυγμένες χώρες, παντού στον κόσμο εφαρμόζεται η ίδια πολιτική. Το κεφάλαιο επιτίθεται στους λαούς και στην εργατική τάξη γιατί θέλει να πάρει τη ρεβάνς, να πάρει πίσω δικαιώματα και καταχτήσεις των εργαζομένων που αναγκάστηκε να παραχωρήσει τις προηγούμενες δεκαετίες κάτω από την πίεση και τους διεκδικητικούς αγώνες του εργατικού και συνδικαλιστικού κινήματος. Το σύστημα και τα κόμματά του μας γυρίζουν στον εργασιακό μεσαίωνα για να αποκατασταθούν οι όροι κερδοφορίας του κεφάλαιου. Μια πολιτική βαθιά ταξική, αντεργατική και αντιλαϊκή.
Οι μέρες που έρχονται θάναι ακόμα χειρότερες για το λαό μας και τους εργαζόμενους. Νέα μνημόνια μας ετοιμάζουν για μετά τις εκλογές. Νέες περικοπές σε μισθούς, συντάξεις, δικαιώματα… Νέες αντεργατικές ρυθμίσεις. Δεν θα σταματήσουν αν δεν τους σταματήσουμε. Γιατί δεν είναι η κρίση που φέρνει τα μέτρα αλλά η επίθεση του κεφάλαιου ενάντια στους εργαζόμενους. Μια επίθεση που προϋπήρχε της κρίσης, που εντείνεται μέσα στην κρίση και θα συνεχιστεί με ή χωρίς κρίση όσο οι ταξικοί συσχετισμοί είναι αρνητικοί για την εργατική τάξη και τους λαούς.
Μπορούμε να τους σταματήσουμε!
Η αποδιοργάνωση, η αποσυγκρότηση, ο αποπροσανατολισμός, η ιδιώτευση, οι αυταπάτες, η χρόνια τώρα διάλυση του εργατικού και συνδικαλιστικού κινήματος, οδήγησαν στην σημερινή κατάσταση. Οι ξεπουλημένες ηγεσίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ έδειξαν ότι δεν θέλουν αγώνες. Στηρίζουν την κυβέρνηση, σπέρνουν αυταπάτες και αποπροσανατολίζουν τους εργαζόμενους. Οι εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ έχουν παραιτηθεί από την υπεράσπιση των εργατικών συμφερόντων. «Για την τιμή των όπλων», κάτω από την πίεση των εργαζόμενων και λόγω της σφοδρότητας των αντιλαϊκών μέτρων, αναγκάζονται που και που σε κάποιες κινητοποιήσεις. Χωρίς συνέχεια, χωρίς κλιμάκωση μόνο και μόνο για να εκτονώσουν την οργή και την αγανάκτησή μας. Στην ουσία συναινούν στα Μνημόνια γι αυτό και ακολουθούν μια πολιτική αδράνειας, εξωραϊσμού της κυβερνητικής πολιτικής, αποπροσανατολισμού των εργαζόμενων, υπονόμευσης και διάσπασης των εργατικών κινητοποιήσεων.
Κόντρα στην ολομέτωπη επίθεση του συστήματος, παρά την άσχημη κατάσταση του εργατικού-συνδικαλιστικού κινήματος, παρά τους συσχετισμούς που εξακολουθούν να είναι αρνητικοί για το λαό, πολλά είναι τα μηνύματα ότι ΚΑΤΙ ΑΛΛΑΖΕΙ. Σ’ ολόκληρο τον κόσμο, από τις αραβικές χώρες, τη περιφέρεια αλλά και το πυρήνα της Ευρώπης, τις ΗΠΑ αλλά και από την ίδια τη χώρα μας, από παντού έρχονται ενθαρρυντικά μηνύματα λαϊκής αφύπνισης. Παντού οι λαοί αρνούνται τη βαρβαρότητα του συστήματος, αντιστέκονται στην επίθεση του κεφάλαιου, οργανώνουν τη πάλη τους, ανακαλύπτουν ξανά τη δύναμη της συλλογικής πάλης, του μαζικού λαϊκού κινήματος.
Μόνη ελπίδα για το λαό είναι ο ίδιος ο λαός! Για να αλλάξουν οι συσχετισμοί, για νάχουμε νικηφόρα αντίσταση και ανατροπή των μέτρων, προϋπόθεση είναι η οργάνωση και συγκρότηση του λαού και των εργαζόμενων. Όπου δουλεύουμε, όπου ζούμε, όπου σπουδάζουμε, παντού να στήσουμε από τα κάτω επιτροπές, πρωτοβουλίες, συλλογικότητες, «κοινότητες» αντίστασης-αγώνα-αλληλεγγύης. Να ξωπετάξουμε τους εργατοπατέρες, να ξαναζωντανέψουν οι σύλλογοι, τα σωματεία, τα συνδικάτα. Να ξεπηδήσουν εστίες αντίστασης – εστίες αγώνα παντού.
Για την ανατροπή των Μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων.
Για να φύγει η τρόικα από τη χώρα μας.
Για τις σύγχρονες ανάγκες μας, για δουλειά, εισόδημα, δικαιώματα, ελευθερίες.
Είναι ο καλύτερος τρόπος για να τιμήσουμε την ΚΟΚΚΙΝΗ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ!
